مرد آرام؛ روایتی از کودک‌همسری و آرزوی تحصیل در افغانستان

فیلم «مرد آرام» که در چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد، با نگاهی به معضلات اجتماعی از جمله کودک‌همسری و محرومیت از تحصیل، قصه خود را در بستر جغرافیای افغانستان روایت می‌کند؛ قصه‌ای که به گفته سازندگانش، رسالت خود را انجام داده است.

به گزارش سینما خراسان ،فیلم «مرد آرام» عصر یکشنبه در سالن گفت‌وگوی چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر نقد و بررسی شد؛ مهدی هاشمی، از عوامل این فیلم، نیز در این جلسه حاضر بود.

مجری برنامه، وحید رونقی، همانند روزهای گذشته، نقد فیلم را آغاز کرد.

در ابتدا، از مهدی هاشمی دعوت به صحبت شد، اما او با وجود اصرار مجری، گفت: واقعا حرفی ندارم و به جایگاه نیامد.

دغدغه کارگردان؛ شنیدن صدای مردم

بهنوش صادقی،کارگردان فیلم، در این نشست اظهارکرد: دوست دارم نظرات مردم را در مورد فیلم بدانم.

او در ادامه افزود: این فیلم دوم من است؛ فیلم اولم “خانه دیگری” بود و این فیلم را پس از هشت سال ساختم؛ نگاه من و نویسنده شبیه به هم بود؛ ما بحث تحصیل کودکان و کودک‌همسری را به تصویر کشیدیم و افغانستان را به عنوان نمونه انتخاب کردیم؛ شاید در ایران هم هنوز در برخی مناطق این اتفاق رخ دهد.

قصه‌ای با پنج سال دغدغه

مهنوش صادقی نویسنده فیلمنامه «مرد آرام»، نیز عنوان کرد: این قصه، دغدغه من بود و پنج سال پیش نوشتن آن را آغاز کردم؛ جدا از بخش تحصیل دختران که چیزی پیش‌پاافتاده به نظر می‌رسد، می‌تواند در یک جغرافیای خاص، به یک آرزو تبدیل شود؛ این می‌تواند برای بسیاری از زنان و دختران، رویایی دست‌نیافتنی باشد.

وی ادامه داد: گذشته آدم‌ها، حتی اگر سیاه‌ترین گذشته باشد، اگر فرد بخواهد و تلاش کند، می‌تواند جهان تازه‌ای را از نو شروع کند؛ در این فیلم، مردی با چنین شرایطی، مسیر زندگی‌اش عوض می‌شود؛ قصه ما رسالت خود را انجام داد و بیننده آرزو می‌کند که ای کاش [شخصیت] زنده بود.

تعمیم‌پذیری یک مسئله جهانی

سخن دوباره به بهنوش صادقی،کارگردان فیلم بازگشت؛ او در پاسخ به این سؤال که آیا موضوع فیلم قابلیت تعمیم به نقاط دیگر جهان را دارد؟ گفت: حتاما دارد؛ مسئله ما فقط تحصیل دختران نبود، بلکه بحث تاثیرگذاری افراد بر زندگی یکدیگر نیز مطرح است؛ تحصیل و کودک‌همسری مربوط به بسیاری از کشورهاست؛ حتی در خود تهران، سیستان و بلوچستان و زاهدان هم وجود دارد؛ این مسائل چیزهای دور از دسترسی نیستند.

وی بیان کرد: جالب است بدانید که قصه ما در خانه‌هایی که ما فیلمبرداری می‌کردیم، در واقعیت داشت اتفاق می‌افتاد؛ این یک کار جمعی بود و کمی هم فیلم نمادین است.

بازخورد فیلم در قلب بازیگران

پویا نوروزی(نقش احد) و بیتا (بازیگر دیگر فیلم) نیز در این جلسه حاضر بودند و از همکاری در این پروزه ابراز خوشحالی کردند.

بیتا در این باره گفت: مهم این است که بازخورد این فیلم در مغزها و قلب‌های ما چه اثری به جای می‌گذارد.

پویا نوروزی نیز درباره چالش‌های تولید فیلم گفت: فیلمنامه چندین بار تغییر کرد؛ از سوی دیگر، در افغانستان چندین گویش و زبان وجود دارد؛ ما یک معلم [زبان] داشتیم و ۲ ماه با ما تمرین کرد؛ تسلط بر این آواها و گویش‌ها بسیار سخت بود.