چالش‌های طراحی پوستر دوسالانه سرامیک

کیانوش غریب پور معتقد است رویکردی که در پوستر دوسالانه سرامیک به لحاظ تصویری باید رعایت می‌شد، ارجاع ندادن به سفالینه‌ها و ‏حیطه کاربردی و صنعتی سفال و سرامیک بود.‏ به گزارش خبرگزاری‬ مهر‬ به نقل‌ از‬ روابط عمومی یازدهمین دوسالانه سرامیک، کیانوش غریب پور طراح پوستر این دوره از دوسالانه سرامیک درباره ‏چگونگی طراحی […]


کیانوش غریب پور معتقد است رویکردی که در پوستر دوسالانه سرامیک به لحاظ تصویری باید رعایت می‌شد، ارجاع ندادن به سفالینه‌ها و ‏حیطه کاربردی و صنعتی سفال و سرامیک بود.‏

به گزارش خبرگزاری‬ مهر‬ به نقل‌ از‬ روابط عمومی یازدهمین دوسالانه سرامیک، کیانوش غریب پور طراح پوستر این دوره از دوسالانه سرامیک درباره ‏چگونگی طراحی این پوستر گفت: طراحی پوستر برای هر مفهوم و هر رویدادی یک مساله بزرگ دارد و عینیت بخشیدن به یک مفهوم است. گاهی ما تصویری برای عینیت بخشیدن به مفهومی داریم و گاهی نداریم. در طراحی پوستر دوسالانه سرامیک ‏مساله اصلی این بود که من باید با مفهوم «خودکاوی» که شعار این دوره بینال بود کار می‌کردم.‏

وی ادامه داد: مهم‌تر اینکه رویکردی که در این پوستر به لحاظ تصویری باید رعایت می‌شد، عدم ارجاع به سفالینه‌ها و حیطه ‏کاربردی و صنعتی سفال و سرامیک بود و سرامیک را به عنوان مدیوم و رویکرد هنری باید می‌دیدم. به هر حال ارجاعات زیادی برای سفال در تاریخ تصویر فرهنگی ما وجود دارد و یکی دو دوره درخشان در سفال داشته‌ایم و هر ‏طراح گرافیکی شیفته آن فرم‌ها است و من نباید هیچ ارجاعی به آن می‌دادم.‏

غریب پور در ادامه با بیان اینکه خودکاوی امری کاملاً انتزاعی است، گفت: در مساله ارجاع به مفهوم خودکاوی نیز مساله این ‏بود که بدون اینکه چیزی را صریح بگویم که مثل زبان کارتون و کاریکاتور باشد باید خودکاوی را نشان می‌دادم. ‏

این طراح گرافیست اضافه کرد: در نهایت با اتودهایی سعی کردم فرمی بسازم شبیه یک فضای سیال که گویی از یک نقطه درونی ‏شروع می‌شود و به نقطه درونی بر می‌گردد و در عین حال این دو نقطه به هم متصل نمی‌شود چون نمی‌خواستم رفتار متصل ‏به هم را نشان بدهم و معتقدم خودکاوی از یک نقطه‌ای شروع می‌شود اما لزوماً به همان نقطه باز نمی‌گردد.‏

وی اظهار کرد: سعی کردم این فرم سیال را با ماده خط نشان بدهم و سعی کردم که شبیه یک شیء مشخص و یک پیکره ‏فیگوراتیو نشود و معنی مجسمه را ندهد ولی در هر حال یک پیکره باشد که می‌تواند یک ارجاعی به یک فرم انتزاعی یک شیء ‏یا موجود زنده بدهد. بر بعضی از فرم‌های منفی هم به عنوان عنصر رنگی تاکید کردم که یکی دو فرم آن ممکن است ما را یاد ‏کلمه، ادبیات و خوشنویسی بیاندازد چرا که معتقدم کلام هم بخشی از خودکاوی است و با گزاره فکری، تصویری و کلامی ‏مواجهه هستیم. اینها مجموع استراتژی‌هایی بود که موقع قلم گرفتن رخ داد و بقیه اتفاقی تصویری است که دیده می‌شود.‏

غریب پور در پایان تاکید کرد: به نظر می‌رسد طراح گرافیک مثل مهندس همه چیز را کنار هم می چیند. ما طبیعتاً به کاربرد فکر می‌کنیم یا اینکه مفهوم نباید فدای فرم شود و کار شخصی آزاد نمی‌کنیم و به عنوان یک رسانه قرار نیست تابلو بسازیم که در حیطه ‏فاین آرت تعریفش کنیم اما گاهی خود طراح هم به عنوان اولین مخاطب با اثرش مواجه می‌شود و سعی می‌کند ببینید چقدر ‏مخاطب اثرش به درک آنچه او خواسته می‌رسد. امیدوارم مخاطب متخصص با این پوستر ارتباط فعال برقرار کند.‏